Onbekende
Ik heb je nooit gezien, ik kan je dromen.
Wanneer ik me alleen voel ben je er.
Soms loop je door mijn hoofd als een legende.
Steeds anders omdat ik je niet ken.
Vanavond lag ik in mijn bed te lezen.
En zag tussen de zinnen jouw gezicht.
Heel even dacht ik: ze heeft blauwe ogen.
Maar wist meteen dat ik me had vergist.
Toch ben je om me heen, ik hoor je zingen.
De maan komt op, ik zie de verte goed.
Ik ga alvast een beetje aan je denken;
aan hoe het zijn zal wanneer ik je ontmoet.

Johanna Kruit