Hij had de Eenheid gevonden, daarom noemde hij zichzelf Adwaita. Johannes Andreas Dèr Mouw (1862 – 1919) studeerde klassieke talen, promoveerde in 1890 en werd leraar in Doetinchem. Na een ruzie in 1903 verhuisde hij naar Den Haag en werd daar privé-leraar.
Hij werd godsdienstig opgevoed, maar tijdens zijn studietijd moest hij niets meer van zijn geloof weten. In 1912 kreeg hij interesse in de Indische mystiek; daarom koos hij als auteursnaam ADWAITA. De erkenning voor zijn werk is langzaam gekomen, maar zijn werk wordt nog steeds gelezen. De twee bundels Brahman (1919 en 1920) geven een beeld van Oosterse mystiek (hartstochtelijk streven naar de bijzondere, persoonlijke vereniging van God met de menselijke ziel) in Westerse vormen, min of meer vijandig aan het christendom.
