Het gedicht

Dat is even schrikken. Een keurige dichter en schrijver die plotseling zo’n gedicht schrijft. Het begint allemaal heel onschuldig, maar dan begint het plotseling onrustig te worden terwijl je leest. Het lijkt eerst op een sprookje, misschien wel Sneeuwwitje en de zeven dwergen. Alleen heet Sneeuwwitje hier Woezeloen. Een vreemde naam, dat wel. Tot en met de zesde dwerg klopt het verhaal tamelijk, maar de zevende dwerg is…imbeciel! Dat verwacht je niet. Dat hij zich bezighoudt met zaken van de ziel is verontrustend. Wie of wat zou de dichter daarmee bedoelen? De volgende drie regels zijn min of meer seksueel getint. Vervolgens lijkt het weer heel even op het sprookje, maar dat duurt niet lang.