Het gedicht

Echt vrolijk word je niet van dit gedicht. Het heeft een hoog ik en pijn gehalte. Voor wat dat laatste betreft heeft het gedicht al meteen een negatieve klank. Het gaat over de ik-persoon, Jan Arends zelf? Hij zegt van zichzelf dat ie gedichten schrijft met heel weinig woorden en vraagt zich af hoe dat komt. Komt het omdat zijn vader hem zo weinig woorden heeft gegeven om iets te vertellen? Eigenlijk kent hij zijn vader niet goed. Het moet iemand geweest zijn waar je niet zomaar een gesprek mee kon voeren. Eerder iemand die altijd iets negatiefs over je te zeggen had.
Het gedicht is niet alleen mager van toon, maar ook qua vorm. Met een beperkt aantal woorden weet Jan Arends heel goed duidelijk te maken wat hij bedoelt.