Het gedicht

Goede zin om mee te beginnen: Het huis is leeg. Zo'n zin zorgt direct voor spanning. Het zou het begin kunnen zijn van een spannend verhaal met een speurneus en een boef. Maar het is het begin van een gedicht! Niks detectiveverhaal, we hebben hier te maken met een ander soort verhaal. Iemand is z'n geliefde verloren. Of toch niet? Dat mag je zelf bepalen.

Dichters hebben er een handje van je op het verkeerde been te zetten. Je begint hun gedicht te lezen en je denkt: ah... Dan ben je een paar regels verder en je verzucht: 0h, zit het zo. Zoiets gebeurt ook in Vermist uit de dichtbundel Als ik geen naam had kwam ik in de Noordzee uit. Bij de eerste regels denk je:'wat zielig, zijn geliefde is er niet meer. Voorgoed vertrokken?'
Maar al in het tweede vers slaat de twijfel toe: Die haren in de kussens van de bank? Als je doorleest wordt het je duidelijk: het gaat over een hond die waarschijnlijk weggelopen is.Maar het woord hond komt in het hele gedicht niet voor.Wat een dichter al niet kan doen met woorden: hij zet je op een verkeerd denkspoor, hij vertelt over iets dat hij niet noemt. Geen wonder dat een collega-dichter ooit schreef: De dichter is een tovenaar.