Het gedicht

Ik ben kwaad op alles en iedereen… Zo begint het gedicht Ik ben kwaad van Hedwig Smits. Of is het geen gedicht. Als je kijkt naar allerlei dingen die bij gedichten horen: verzen, rijm enzovoorts, dan zou je eerder zeggen dat het een verhaal is. Toch mag je dit een gedicht noemen. De tekst is verdeeld over korte regels en er zit ongetwijfeld emotie, gevoel in dit gedicht.
Waar draait het nu om? De ik-persoon is vreselijk boos, zonder te weten op wie of waarom? Ik denk dat we allemaal wel eens zo boos zijn. Ook de handelingen erbij zijn heel herkenbaar. Het wordt dan ook tijd om het huis te verlaten. Ouders zouden zeggen: Ga jij maar eens even afkoelen op je kamer of buiten…
De ik-persoon kiest voor het laatste. Ze kiest voor de stromende regen en gaat ergens heen … De reden van haar boosheid wordt duidelijk: niemand begrijpt haar.
Als het ophoudt met regenen en de zon doorkomt, verandert haar bui. Ze klaart op en wordt weer vrolijker.