Open opdracht

1) Wat vind je van de titel van dit gedicht. Past het erbij of zou jij voor een andere kiezen? Welke is dat dan?
2) De eerste twee regels van het gedicht zien er zonder leestekens nogal ingewikkeld uit. Hoe zeg jij met je eigen woorden wat Boon daar bedoelt?
3) Boon noemt drie dingen die voor hem de nachtmerrie van het jaar tweeduizend zijn. Noteer ze alledrie.
4) Nog even over die nachtmerrie. Toen Boon het gedicht schreef, lag het jaar 2000 nog in de toekomst. Nu is het al weer verleden tijd. Heeft Boon volgens jou gelijk gehad of heeft hij een beetje overdreven? Of is het misschien nog erger dan Boon dacht? Hoe denk jij erover?
5) Tussen de grootvader in het vierde vers en de kleinkinderen in het vijfde vers is een overeenkomst. Welke? Is er ook een verschil?
6) Waarom spreekt de ik-persoon volgens jou elke keer over sprookjes?
7) De laatste zin van het gedicht luidt: eens als alles eens zal zijn. Hoe zeg je dat met je eigen woorden?

Wat is je naam?
Vul hier het e-mail adres in waar de antwoorden naar toe gemaild moeten worden:

Het eens mijn geliefde schat
het eens mijn geliefde schat
is niet te herroepen eens geworden
ik kan je in de avond niets
geen sprookjes meer vertellen
over het jaar tweeduizend of wat

ik kan je alleen verzwijgen
de nachtmerrie van het jaar tweeduizend
de anderen huizend
op elkaar gestampt
in monsterblokken van beton
twintig dertig veertig hoog
als haringen in een ton

ze kijken kleurenteevee
als achter afrastering het vee
of rijden over snelwegen naar hun dood

in de avond vertel ik je
mijn geliefde schat
een sprookje over achwat
grootvader en hoe gelukkig die moet zijn
in zijn graf

maar jij denkt aan de kinderen
mijn geliefde schat
met tranen in de ogen aan het jaar tweeduizend
hoe je kleinkinderen in betonnen grafkelders
zullen huizen
eens als alles eens zal zijn

Louis Paul Boon