| 5 maart 1941
|
|
| Als hij mij een hand geeft,
|
|
| Als ik je aan zie komen
|
|
| Als niemand
|
|
| Ben jij het die dit leest? Heb je net
|
|
| De dichter is een gedicht, 24 uur per dag |
|
| De liefde kent de tijd te goed,
|
|
| De stad is stil |
|
| De stenen engel aan de Cathedraal
|
|
| De wereld scheen vol lichtere geluiden
|
|
| Denkend aan Holland
|
|
| Denkend aan Holland
|
|
| Dichten is fietsen op de Mont Ventoux,
|
|
| Die ik het meest heb liefgehad, -
|
|
| Een leeuw is eigentlijk iemand,
|
|
| Een middelgrote liefde
|
|
| Een Perzisch Edelman:
|
|
| Eerst schilderen we een kooi
|
|
| Ga nu maar liggen liefste in de tuin,
|
|
| Gedrukte letters laat ik U hier kijken,
|
|
| het eens mijn geliefde schat
|
|
| Het is waar
|
|
| Hij is de gevaarlijkste en de
|
|
| Ik ben de kleine zigeunerprinses |
|
| Ik droomde, dat ik langzaam leefde |
|
| Ik heb de witte water-lelie lief,
|
|
| Ik omvat met bei mijn armen de tere ronding
|
|
| Ik waag mij haast niet in die straat
|
|
| Ik ween om bloemen in de knop gebroken
|
|
| Ik zit mij voor het vensterglas
|
|
| in een niet nader aangeduid seizoen
|
|
| Is dat de maan, die naar het laatst kwartier gaat,
|
|
| Je hebt het nu gezegd
|
|
| Je kan beter zwerver zijn met een beluisde baard |
|
| Jij hebt de dingen niet nodig
|
|
| Klinkt helder op, gebeeldhouwde sonnetten,
|
|
| Links een tenger en goudblond godinnetje,
|
|
| mijn moeder is mijn naam vergeten,
|
|
| Mijn vrouw, mijn heidens altaar,
|
|
| Niet voor een ander,
|
|
| onder wolken vogels varen
|
|
| Opnieuw moesten wij, noodlot,
|
|
| Roode lippen, blanke leden
|
|
| schoonheid is een reden tot treurnis
|
|
| Slechts éénmaal heb ik u gezien |
|
| Toen hij bespeurde hoe de nevel van den tijd
|
|
| Waar werd oprechter trouw
|
|
| Waarschijnlijk heb ik niets met je te maken
|
|
| Wat ziet gij, liefste, mij aan?
|
|
| Zij heette juffrouw Vis en had geen man |
|
| zoals de koelte 's nachts langs lelies
|
|
| Zul je voorzichtig zijn?
|
|
| Nacht (opent in een nieuw scherm) |
|
